loader
HASAN VE HASANAĞA : ÖRTÜŞEN İSİMLER

HASAN VE HASANAĞA : ÖRTÜŞEN İSİMLER

Hasanağa’ya gidiyorum der, insanlar çoğunlukla. Restaurant kelimesi yabancı, lokanta kelimesini gereksiz görürler belki de. Bana ise lokanta kelimesi yakın geliyor.

Hasanağa Lokantası mekan olarak Nurettin Bey’in dedesi Hasanağa’ya ait. O, bu evde, bir tüccar olarak güzel şeyler yaşamıştır mutlaka. Torunu Nurettin Bey ise ekonomi tahsili görüp, dedesinin yaşadığı mekanı bir işletme haline getirmiş. Böyle bir lokantayı hayata geçirdiği için kendisini kutlamak gerekir.

Bir lokantanın zamana ayak uydurmasını, kalıcı olabilmesinin nedenlerini merak etmişimdir hep. O mekanı ayakta tutan sahibi midir? İşletme anlayışı mıdır? Yoksa mutfakta çalışan aşçısı, servis yapan elemanı mıdır? Hele bir de sanat, edebiyatla uğraşan, zor beğenen insanları orada tutmasını, sürekli müdavimi olmasını sağlayan nedir? Bütün bu soruların cevabı elbette kişilere göre değişir. Kimisi için şu kimisi için budur verilecek cevap.

Ancak bir lokanta sadece masa, sandalye, tabak, kaşık, çatal, bardaktan oluşmuyor. Bu nesneler ne kadar pahalı estetik olsa da yetersiz kalabilir bazen. Çünkü insandır yemeği yapan, sunan, müşteri olarak oturan, yemeği yiyen, içkisini içen. Sonuç olarak bir mekanın ruhunu yaratır insanlar.

Hasanağa’nın atmosferini düşündüğümde, açıldığı günden itibaren, Hasan – Hasanağa isimleri örtüşüyor benim belleğimde. Bu lokantanın bir kimliğe kavuşması, sanatsal bir ortama dönüşmesi için epey emek verdi Hasan Polat. Her ağaca bir şairin ünlü bir şiirini astı, dibindeki masaya da şairin adını verdi. Cemal Süreya, Özdemir Asaf, Edip Cansever gibi.

Sanatla uğraşanlar da akşamları uğrayacakları bir evleri olsun istediler. Akşam olunca aile fertleri eve gelir sohbet ederler ya, o misal işte, öyle sıcak. Nice uzun masalar kuruldu, etrafında şair, yazar, ressam, eleştirmenin buluştuğu. Diğer masalarda oturanlar belki gıptayla baktı onlara.  İçinden, keşke bende o masada otursaydım dedi birileri.

Hasan bu ruhu yarattı ama, hayatın koşulları onu bir gün çekip aldı Hasanağa’dan. Tebdil-i mekanda ferahlık var diye düşündü belki de. Hasanağa dostlarının gözleri aradı onu uzun bir süre. Kimisi fazla uğramaz oldu. Çeşitli söylentiler döndü etrafta onunla ilgili. Neredeyse efsane oluyordu. Zaman geçti, Hasanağa kapısını tekrar Hasan’a açtı, Hasan da gönlünü Hasanağa’ya. Yeniden bir araya geldiler. Hasan Polat ve Hasanağa mutludur sanıyorum bu birleşmeden.

Onlar erdi muradına biz çıkalım kerevetine misali, daha nice yıllara Hasan ve Hasanağa.

İmren Çalışkan Tüzün


Etiketler: İmren Çalışkan Tüzün

Şimdi Paylaş

0 Yorum

Yorum Yap

CAPTCHA Image 

Benzer Haberler

Kahkaha Olan Usta Tiyatrocu: Nejat Uygur

Türk tiyatrosunun usta ismi Nejat Uygur, 10 Ağustos 1927 tarihinde Kilis'te subay bir baba ve öğretmen bir annenin ortanca çocuğu olarak dünyaya geldi. Henüz ilkokul yıllarında tiyatroya ilgi duyan sanatçıdaki yeteneği ilk olarak geleneksel Türk tiyatrosunun son temsilcisi olarak bilinen İsmail Dümb&...

Kent Müzesi’nden Haberiniz Var mı?

Geçtiğimiz yüzyılın, son on yılında, Antalya dışarıdan göç almaya başladı. Özellikle, Ankara, İstanbul başta olmak üzere büyük kentlerden birçok insan yeni bir yaşam kurma hayalleriyle Antalya’ya gelmeye başladı. Büyük kentlerde edindikleri kültür alışkanlıklar...

Dokuma Park Projesi’ne Ödül

Dokuma Park Projesi’ne Ödül


1 yıl önce Best Haber

Tarihi Kentler Birliği’nin kültür mirasını koruma çalışmalarını özendirmek amacıyla düzenlediği “Tarihi ve Kültürel Mirası Koruma Proje ve Uygulamalarını Özendirme Yarışması”nın ödül töreni Antalya’da yapıldı. Bu yıl 16.’sı düzenlenen yarışmad...